Now playing

akoume fones1

Κώστας Μιχαλός

By Δημοσιευμένο Φεβρουαρίου 23, 2018

Ο Κώστας Μιχαλός είναι κιθαρίστας. Τον έχουμε συναντήσει πολλές φορές στη σκηνή, δίπλα από τον Απόστολο Ρίζο, το Γιάννη Κότσιρα, το Σπύρο Γραμμένο και πολλούς πολλούς άλλους. Είναι ένας άνθρωπος με πολύ ταλέντο και πάθος, ο οποίος κάθε φορά στη σκηνή δίνει και κάτι καινούργιο στο κοινό.

Από τι ηλικία ξεκίνησες να ασχολείσαι με τη μουσική;

Η πρώτη "προσπάθεια" έγινε όταν ήμουν πολύ μικρός, ίσως 5 ή 6 ετών, αλλά τη δεκαετία του 70 - στην Ελλάδα τουλάχιστον - ήταν μάλλον παράξενο να ζητά ένα παιδί να γραφτεί σε ωδείο σε τόσο μικρή ηλικία. Έπρεπε να περιμένω λοιπόν και η πρώτη μου επαφή έγινε όταν ήμουν 9 ετών. Τότε με έλκυε ιδιαίτερα το πιάνο, πιθανά σαν ένα μουσικό στερεότυπο. Αργότερα η κιθάρα έγινε το ένα και μοναδικό όργανο που ερωτεύθηκα βαθιά.

Πώς προέκυψε αυτή η ενασχόληση;

Από τις πρώτες αναμνήσεις που έχω, ως παιδί, είναι να μιμούμαι ήχους από άγνωστα σε εμένα μουσικά όργανα και να χτυπάω ρυθμικά οποιοδήποτε αντικείμενο, να μουρμουρίζω ακατάπαυστα μελωδίες... Αργότερα δε, που ανακάλυψα την ηλεκτρική κιθάρα - με τα μουσικά ακούσματα που την συνοδεύουν - καθώς και τα συγκροτήματα, η υπόθεση που λέγεται μουσική έγινε αναπόσπαστο κομμάτι μου. Η ενασχόληση με τη μουσική λοιπόν ήταν αυτονόητη, δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να ασχοληθώ με το μόνο αντικείμενο που έδειχνε να με απασχολεί από παιδί. Στην πραγματικότητα δεν ήταν επιλογή, ήταν προδιαγεγραμμένη κατάσταση.

Τι εκπληρώνεται μέσα σου παίζοντας σε κάποια παράσταση;

Δεν νομίζω πως μπορώ να δώσω συγκεκριμένη απάντηση. Ποτέ δεν μπόρεσα να δω την μουσική σαν μια μοναχική κατάσταση. Σε εμένα τουλάχιστον η μουσική εκπληρώνεται και ολοκληρώνεται όταν μεταφέρεται άμεσα σε κάποιο ακροατήριο. Ακόμα και η ηχογράφηση σε στούντιο δεν μπορεί να πλησιάσει την δύναμη της ζωντανής παράστασης.
Υποθέτω πως ένα κομμάτι που εκπληρώνεται μέσα μου αφορά την αδυναμία απλής και καθημερινής έκφρασης, πιθανόν λόγω ψυχικών δυσλειτουργιών, και μέσα από τη μουσική μπορώ να επικοινωνήσω με τον κόσμο δίχως να προσποιούμαι ή να μιλώ για αυτονόητα η βαρετά πράγματα.

Ποιες συνεργασίες σου ξεχωρίζεις μεταξύ άλλων;

Νιώθω από τους τυχερούς, που δεν είχα κακές συνεργασίες στα χρόνια που παίζω μουσική κι έτσι με δυσκολία θα ξεχωρίσω κάποιες εδώ. Πολύ ιδιαίτερη ήταν η συνεργασία μου με τον Νίκο Πορτοκάλογλου επειδή τον θεωρώ, κιθαριστικά, ως "soulmate", με τον Γιάννη Χαρούλη επειδή είχα τόσο "χώρο" μουσικής έκφρασης στις συναυλίες του, όσο σπάνια βρίσκεις και σίγουρα με τον Γιάννη Κότσιρα, επειδή είναι ο πιο συνεπής καλλιτεχνικά άνθρωπος που συνεργάστηκα, που αντιλαμβάνεται την ιδιαιτερότητα του κάθε μουσικού και αυτή τελικά ζητά.

Πώς ήταν η φετινή σου συνεργασία με το Γιάννη Κότσιρα και τη Μιρέλα Πάχου;

Με τον Γιάννη παίζουμε πολλά χρόνια μαζί, είναι κάπως σαν οικογενειακή υπόθεση μετά από αμέτρητες ώρες συναυλιών, πρoβών ταξιδιών - όλα αυτά καλλιεργούν εξ ίσου τη σχέση. Έχουμε περάσει λοιπόν πολλά καλοκαίρια και χειμώνες μαζί και το φετινό καλοκαίρι ήταν από τα πιο όμορφα και ξεχωριστά, καθώς εντάχθηκαν νέα μέλη σε αυτή την ομάδα - κάτι που δημιούργησε νέες συνθήκες και δεδομένα. Ανάμεσα στα νέα μέλη ήταν και η Μιρέλα, ένας άνθρωπος με τόσο έντονη θετική ενέργεια, απαραίτητη στις πολλές δυσκολίες μιας περιοδείας, δυσκολίες που δεν μπορούν να γίνουν αντιληπτές από το κοινό των συναυλιών. Η Μιρέλα και ο Γιάννης ταίριαξαν από την πρώτη πρόβα και τα πάντα κύλισαν τόσο απλά όσο πρέπει να είναι πάντα. Νομίζω, αν αυτό λέει κάτι, ότι φέτος το καλοκαίρι γέλασα τόσο πολύ με αυτή την τρομερή παρέα όσο ποτέ άλλοτε σε καλοκαιρινή περιοδεία, ενώ την ίδια στιγμή απολάμβανα τις συναυλίες δίχως άγχος μιας και συνεργαζόμουν με δύο καλλιτέχνες που είναι πάντα συνεπείς στη σκηνή αλλά και κάτω από αυτή.

Ποιο είναι για εσένα το "ιδανικό" λάιβ;

Όσες παραμέτρους κι αν βάλω - τον καλλιτέχνη, τον χώρο, τον ήχο κλπ - τελικά αυτό που μπορεί να κάνει ένα λάιβ ιδανικό είναι το ακροατήριο και οι αντιδράσεις του. Μπορεί να παίζεις το ίδιο πρόγραμμα δυο συνεχόμενα βράδια, στον ίδιο χώρο, κάτω από τις ίδιες συνθήκες, αλλά σε διαφορετικό κοινό κάθε βράδυ και αυτό κάνει τα δυο αυτά λάιβ τόσο διαφορετικά μεταξύ τους. Χωρίς να μπορείς να προβλέψεις τον λόγο, το ένα βράδυ οι αντιδράσεις του κοινού σε κάνουν να "βουλιάξεις" και το άλλο βράδυ να "πετάς". Το κοινό είναι λοιπόν ο μόνος ρυθμιστής και ο μόνος τρόπος να γίνει ιδανικό ένα λάιβ.

Πώς βλέπεις την εξέλιξη των νέων καλλιτεχνών;

Σε ακαδημαϊκό επίπεδο, γνώσεων και τεχνικής, οι νέοι μουσικοί/καλλιτέχνες βρίσκονται σε καλύτερο επίπεδο από ποτέ. Πολλές και καλές σχολές, πολλοί και καλοί δάσκαλοι εκπαιδεύουν νέες γενιές μουσικών, με τον καλύτερο τρόπο.
Σε δημιουργικό όμως επίπεδο δεν μπορώ να πω το ίδιο. Σε παγκόσμιο επίπεδο παρατηρώ μια στροφή "στα παλιά", στον παλιό και δοκιμασμένο ήχο και σε διασκευές. Σπάνια κάποιο γκρούπ ή τραγούδι μου τραβάει την προσοχή. Πολύ swing διασκευή, λίγο νέο και ακυκλοφόρητο μουσικό υλικό, ανύπαρκτη η προώθηση από τα ραδιόφωνα που παίζουν playlist και καταστρέφουν την δισκογραφία και τις ελπίδες των νέων καλλιτεχνών.

Με ποιο νέο καλλιτέχνη θα ήθελες να συνεργαστείς;

Ο όρος "νέος καλλιτέχνης" είναι το καλύτερο διαπιστευτήριο για εμένα έτσι ώστε να θέλω να συνεργαστώ μαζί του! Με όλους λοιπόν, με κάθε νέο καλλιτέχνη διότι σίγουρα θα έχει κάτι να μου μάθει (ή έστω να μου υπενθυμίσει μέσα από την δικιά του φρεσκάδα). Μου αρκεί το να έχει αληθινά καλλιτεχνικά κίνητρα και όχι την ανάγκη να γίνει γρήγορα διάσημος, όπως συμβαίνει τα τελευταία χρόνια από τα καταστροφικά μουσικά reality.

Θα έκανες ποτέ κάποιο δικό σου project;

Μια από τις δικές μου δυσλειτουργίες είναι η απόλυτη έλλειψη αυτοπεποίθησης στο να κυκλοφορήσω δικό μου υλικό. Βρίσκω πάντα τρόπο έκφρασης μέσα από το υλικό των άλλων, ακόμα κι αν πρόκειται για απόλυτα πρωτόλειο υλικό. Ίσως κάποτε βρω τον τρόπο να ξεπεράσω το πρόβλημά μου, η να βγει μόνο του ως ανάγκη και έτσι να δημιουργήσω το δικό μου project.

Τι να περιμένουμε από εσένα μελλοντικά;

Τον χειμώνα θα είμαι με τον Γιάννη Κότσιρα στον Σταυρό του Νότου, τις Κυριακές, από τα τέλη Νοέμβρη. Λίγο αργότερα θα κάνουμε μια περιοδεία σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις. Παράλληλα δουλεύω με μια μπάντα, που θα την έλεγες και λίγο κολεκτίβα, με τον Σπύρο Γραμμένο και τον Ηλία Βαμβακούση και ελπίζω ότι μέσα στον χειμώνα θα είμαστε έτοιμοι να παρουσιάσουμε πρωτότυπο και ακυκλοφόρητο υλικό.

Πώς βλέπεις το χώρο της μουσικής δεδομένης της σημερινής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης της χώρας;

Η μουσική δεν σταματά για κανένα οικονομικό και κοινωνικό λόγο. Το αντίθετο, ανθεί σε περιόδους κρίσης και αυτό έχει αποδειχτεί πολλές φορές μέσα από κάθε μεγάλο μουσικό κίνημα/ρεύμα το οποίο ξεπήδησε από την φτώχεια, την καταπίεση και την κοινωνική αναταραχή. Η μουσική έχει πρώτα από όλα μουσικούς όρους, και όχι εμπορικούς όπως έχουν κάνει τον κόσμο να πιστεύει. Αν υπάρχει λοιπόν ένα σκέλος αυτής της κρίσης που μπορώ να δω αισιόδοξα, αυτό είναι η δημιουργικότητα.

Φωτογραφία : Γιάννης Μαργετουσάκης



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΡΟΥ 34 editor@acappellawebradio.com
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΘΗΝΑ 12134
ΕΛΛΑΔΑ
210 5766 778
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
acappellawebradio.com

ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ

X

Acappellawebradio.com

Απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «μεταφόρτωση» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο