Now playing

akoume fones1

Δημήτρης Παπαχαραλάμπους

By Δημοσιευμένο Φεβρουαρίου 16, 2018

O Δημήτρης Παπαχαραλάμπους είναι στιχουργός. Από τους "Δρόμους" του Σωκράτη Μάλαμα, έφτασε στο σήμερα και στο "Χορό των Ημερών". Από αυτή του τη συνεργασία με το Χρυσόστομο Καραντωνίου και τον Πάνο Παπαϊωάννου, ξεχώρισαν τα "Μεροκάματα", ενώ η πιο πρόσφατη δουλειά του, είναι ο δίσκος "Τα φώτα στην πλατεία".

Ο στίχος του Δημήτρη Παπαχαραλάμπους συνδυάζει στοιχεία την κοινωνίας μας, με μια ευαισθησία, χωρίς να αφήνει απ'έξω τον έρωτα και την αγάπη, αφού αυτά στο τέλος θα μας σώσουν.

Πώς οδηγήθηκες στο να καταπιαστείς με το στίχο;

Αυτό έγινε ξαφνικά και κάπως «μυθιστορηματικά»... ή μάλλον «κινηματογραφικά». Πριν «πολλά πολλά» χρόνια, όταν υπηρετούσα τη στρατιωτική μου θητεία στο Ναυτικό, βρέθηκα για πρώτη φορά απέναντι σε έναν υπολογιστή. Βλέποντας λοιπόν την οθόνη μπροστά μου, η σκέψη μου πήγε σε μια από τις αγαπημένες μου ταινίες, το «Στάσου πλάι μου» και μάλιστα στην τελευταία σκηνή, όπου ο ήρωας-συγγραφέας ολοκληρώνει την αφήγηση του έργου γράφοντας σε έναν υπολογιστή. Ταυτιζόμενος λοιπόν μαζί του, άρχισα κι εγώ να γράφω, όχι ένα μυθιστόρημα, αλλά στίχους. Από τότε, φαίνεται πως συνεχίζω να παίζω τον ήρωα στο «Στάσου πλάι μου».

Πώς ήρθε η συνεργασία με τον Πάνο Παπαϊωάννου και το Χρυσόστομο Καραντωνίου;

Η συνάντησή μου με τα παιδιά ήταν κατάληξη μιας σειράς συγκυριών. Μετά την πρώτη μου συνεργασία με τον Σωκράτη Μάλαμα, είχαν ήδη περάσει αρκετά χρόνια χωρίς να βγει κάτι καινούριο. Μέσα από- πάλι- «κινηματογραφικές» συμπτώσεις μαθαίνω ότι ο Νίκος Παραουλάκης, δεξιοτέχνης του νέι, δουλεύει, «κρυφά» από μένα, πάνω σε στίχους δικούς μου που του είχε δώσει ο Σωκράτης. Αποφασίζουμε να προχωρήσουμε τη δουλειά και αναζητώντας τραγουδιστές ο Νίκος μου προτείνει να ακούσω τον Πάνο. Αμέσως κόλλησα με τη φωνή του και ο Πάνος βοήθησε πολύ να στηθεί ο δίσκος αυτός. Πηγαίνοντας να ακούσω σε μια συναυλία τον Παραουλάκη συναντώ τον Χρυσόστομο που, όντας ευτυχώς πολύ πιο θαρραλέος από μένα, μου ζητά από την πρώτη στιγμή στίχους. Γυρίζοντας σπίτι του έστειλα κάποια κομμάτια και μετά από λίγο μου στέλνει μήνυμα πως ξεκινάμε δίσκο με τον παιδικό του φίλο, τον Πάνο Παπαϊωάννου.

Τι έχει αλλάξει σε εσένα προσωπικά από το "Χορό των ημερών" στα "Φώτα στην πλατεία";

Στην προσωπική μου ζωή δεν έγιναν ιδιαίτερες αλλαγές. Αυτό που προέκυψε ήταν η επιθυμία – μαζί με τον Χρυσόστομο- να δοκιμάσουμε καινούρια πράγματα, να απευθυνθούμε με πιο άμεσο τρόπο στους ακροατές, αλλά ταυτόχρονα να αναδείξουμε και να διευρύνουμε την ερμηνευτική γκάμα του Πάνου. Βέβαια, αυτή μας η απόφαση βασίστηκε και στο γεγονός πως οι τρεις μας νιώσαμε μεταξύ μας πιο δεμένοι και «ψημένοι» δημιουργικά και προσωπικά.

Λείπει κάτι από την "έντεχνη", ας το πούμε, μουσική σκηνή της Ελλάδας, και αν ναι, τότε τί είναι αυτό;

Η εμφάνισή μου στο χώρο του τραγουδιού συνέπεσε με μια πολύ δύσκολη, οικονομικά και κοινωνικά, περίοδο. Παρόλα αυτά εγώ είχα την τύχη να δω από κοντά ένα πλήθος καλλιτεχνών, συνθετών, μουσικών, ερμηνευτών, στιχουργών που προσπαθούν ακατάπαυστα κόντρα στις αντιξοότητες και δημιουργούν με πάθος, συνεργατικότητα και αλληλεγγύη καλύπτοντας ένα ευρύ μουσικό πεδίο. Αυτό που λείπει ίσως είναι οι δυνατότητες να προβληθεί και να διαδοθεί όλο αυτό το έργο. Η συρρικνωμένη αγορά της Ελλάδας μαζί με την κατάρρευση της μουσικής βιομηχανίας οδηγεί σε μια πολύ περιορισμένη δημόσια παρουσία της μουσικής παραγωγής και μένει μόνο ο ωκεανός του youtube να δοκιμάσει κανείς για πόσο μπορεί να επιπλεύσει ή να κολυμπήσει στα βαθιά.

Πώς βλέπεις τους νέους καλλιτέχνες που ξεκινούν τώρα την πορεία τους;

Αναγκαστικά οι νέοι καλλιτέχνες που έρχονται με ορμή καλούνται γρήγορα να συνειδητοποιήσουν ότι πολύ δύσκολα θα καταφέρουν να επιβιώσουν μέσα στην αδυσώπητη μουσική πραγματικότητα. Αυτό από τη μία τους ωθεί σε μια παθιασμένη δημιουργία που προσπαθεί- και πολλές φορές καταφέρνει - να παραβλέψει ή να υπερβεί τις οικονομικές παραμέτρους, αλλά από την άλλη καραδοκεί η μετέπειτα διαπίστωση ότι δεν μπορούν να έχουν τη συνέχεια που ονειρεύτηκαν ή που τους αξίζει. Κι αυτό είναι κάτι που και μένα με θλίβει και ταυτίζομαι μαζί τους, παρόλο που εγώ έχω την «τύχη» να μην εξαρτώμαι επαγγελματικά από το τραγούδι.

Πώς αντιμετωπίζει ο κόσμος τις παραστάσεις σας, δεδομένων των δύσκολων συνθηκών που επικρατούν στη χώρα;

Η εμπλοκή μου στις εμφανίσεις των παιδιών είναι πολύ διακριτική, αν και πάντα είμαι δίπλα, σ’ ό,τι μπορώ να φανώ χρήσιμος και νοιάζομαι για την κάθε τους κίνηση. Μέχρι τώρα νομίζω ότι καταφέραμε και οι τρεις μας, να πάρουμε μια θέση στη σύγχρονη ελληνική σκηνή, κερδίζοντας την προσοχή, την εκτίμηση και σε ορισμένες περιπτώσεις και την αγάπη, συναδέρφων, μουσικών παραγωγών, δημοσιογράφων και του κοινού, ξεπερνώντας ως ένα βαθμό και την τύχη/σκόπελο του ενός πετυχημένου τραγουδιού, όπως ήταν τα Μεροκάματα. Αυτό που μετράει είναι η διάρκεια και αυτή θα πρέπει να βασισθεί και σε μια πιο ανοιχτή σχέση με τον κόσμο μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις. Αυτό προσπαθούν τα παιδιά με τη βοήθεια πολύ σημαντικών φίλων μουσικών, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στην αρτιότητα του τελικού μουσικού αποτελέσματος. Ως τώρα η ανταπόκριση του κόσμου είναι ενθαρρυντική και ήδη προετοιμάζονται για μια πιο σταθερή παρουσία στη μουσική σκηνή της Αθήνας αλλά και της επαρχίας, και με καινούριες, πολύ σημαντικές συνεργασίες.

Ποιοι καλλιτέχνες σε επηρέασαν στην ως τώρα πορεία σου;

Ποτέ δεν προσπάθησα συνειδητά να ακολουθήσω κάποιο συγκεκριμένο στιχουργικό δρόμο ή να μιμηθώ κάποιον από τους πολλούς , μεγάλους στιχουργούς το ελληνικού τραγουδιού. Ούτω ή άλλως όταν αρχίζω να γράφω ένα τραγούδι δεν έχω ιδέα με ποιο τρόπο θα ολοκληρωθεί. Νιώθω ότι οι στίχοι οδηγούν εμένα, και όχι εγώ αυτούς. Οι οποιεσδήποτε λοιπόν επιρροές είναι ασυνείδητες. Κοιτώντας αποστασιοποιημένα τους στίχους μου, σαν να ήταν κάποιου άλλου, θα έβλεπα ίσως συγγένειες με τον τρόπο αντιμετωπίζουν στιχουργικά τον κόσμο ο Πορτοκάλογλου και ο Άκης Πάνου. Γενικά, παρατηρώντας τα τραγούδια που με συγκινούν, θα έλεγα ότι οι ιδανικοί στίχοι για μένα είναι αυτοί που μιλούν απλά, ουσιαστικά, αλλά και απρόβλεπτα.

Ετοιμάζεις κάτι αυτή την περίοδο;

Θα έχω κάποια τραγούδια στον καινούριο δίσκο του Απόστολου Μόσιου και επίσης ετοιμάζεται μια δουλειά με τους Mottet, ένα σχήμα πολύ ταλαντούχων παιδιών : το Σωτήρη Καστάνη, το Δημήτρη Κουζή και την Ξένια Γαργάλη. Με το Χρυσόστομο συνεχίζουμε βέβαια να γράφουμε τραγούδια, και θα θέλαμε μάλιστα να ακολουθήσουμε πιο λαϊκούς δρόμους.

Φωτογραφία : Γιάννης Μαργετουσάκης



ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

ΣΑΡΑΝΤΑΠΟΡΟΥ 34 editor@acappellawebradio.com
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ, ΑΘΗΝΑ 12134
ΕΛΛΑΔΑ
210 5766 778
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
acappellawebradio.com

ΠΟΥ ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ

X

Acappellawebradio.com

Απαγορεύεται ρητά η αναπαραγωγή, αναδημοσίευση, αντιγραφή, αποθήκευση, πώληση, μετάδοση, διανομή, έκδοση, εκτέλεση, «μεταφόρτωση» (download), μετάφραση, τροποποίηση με οποιονδήποτε τρόπο