Ο καιρός δεν ήξερε τι ήθελε να κάνει, μα η συναυλία πραγματοποιήθηκε, χωρίς κανένα πρόβλημα, χωρίς καμία στάλα βροχής να πλησιάζει το Θέατρο Βράχων. Ο Γιάννης Κότσιρας, η μπάντα του και οι παιδικές χορωδίες: Σπύρου Λάμπρου, ConAnima, και η Μοντέρνα Παιδική Χορωδία Γιώργου Σκλήκα, ταξίδεψαν το κοινό σε τραγούδια από τη δική του δισκογραφία, αλλά και άλλα αγαπημένα, τα οποία έχουν γράψει ιστορία στο χώρο της μουσικής. Περίπου 200 παιδιά ανέβηκαν στη σκηνή σε ένα πρόγραμμα, που όπως ξέραμε, αποτελούνταν από τραγούδια από την Ελλάδα της προσφυγιάς μέχρι και το σήμερα! Το κοινό, μυήθηκε σε μια παράσταση, με ακούσματα που φέρουν μνήμες από τις τότε πατρίδες, τη Σμύρνη, την Αλεξάνδρεια και την Κωνσταντινούπολη.

"Η πόλη που δεν έζησα", "Σαν το μετανάστη", "Βαλς στον Βόσπορο" και το "Τραγούδι της ξενιτιάς" , ήταν μερικά από αυτά που μας έστειλαν σε μέρη που πολλοί από εμάς δε ζήσαμε, αλλά έχουμε φροντίσει να μη ξεχάσουμε.

Από την άλλη, ο "Φύλακας άγγελος", το "Λέει, λέει, λέει", τα "Εφτά ποτήρια", το "Κάπου θα βρεθούμε", το "Εφάπαξ" και το προσωπικά αγαπημένο "Χάντρα θαλασσιά", μας πήγαν μια βόλτα από τα 90s. Ωραίο συναίσθημα να πατάς στο 2018 και να ζεις για λίγο είκοσι χρόνια πίσω, όταν αυτά τα τραγούδια μεσουρανούσαν και ακούγονταν συνεχώς -και όχι άδικα.

Πολλά από τα τραγούδια, πήραν ξεχωριστή μορφή μέσα από τις παιδικές φωνές. Ποτέ κάτι δεν είνα το ίδιο όταν επεμβαίνει ένα παιδί. Πόσο μάλλον εν προκειμένω που συνεργάστηαν 200 υπέροχες φωνές, για να τραγουδήσουν μεταξύ άλλων, το "Και πάλι παιδί". Δίπλα στον Γιάννη Κότσιρα, τραγούδησε ο μικρός Παύλος το "Πατέρα μεγάλωσα", η μικρή Βικεντία το "Ποιό παραμύθι να βρω", και η απολαυστική Μαρία, το "Is this the world we created". Γενικά τα παιδιά έχουν μια δύναμη, άθελά τους, να σε κερδίζουν αλλά και να μιλάνε στην καρδιά σου τόσο εύκολα, που μερικές φορές "πονάει". 

Όπως και να έχει "Έχε το νου σου στο παιδί". Μόνο τότε υπάρχει ελπίδα. Τα έχει πει προ πολλού ο ένας.

 Παρακάτω ακολουθεί μια γεύση από αυτή τη μοναδική συναυλία: