Αυτό το άρθρο θα έπρεπε να είχε γραφτεί πριν μέρες, αλλά όλα τα γεγονότα που συνέβησαν, μας κράτησαν μακριά από την καθημερινότητά μας. Ξεκινώντας λοιπόν, θα προσπαθήσουμε να σας μεταφέρουμε σε εκείνη τη βραδιά, λίγο πριν ξεκινήσει ο εφιάλτης που έζησαν οι κάτοικοι των περιοχών που πέρασε η φωτιά. Φτάνοντας νωρίς στο χώρο, ο κόσμος είχε ήδη συγκεντρωθεί απ΄έξω, ενώ μόλις άνοιξαν οι πόρτες, το θέατρο γέμισε ασφυκτικά μέσα σε μισή ώρα.

Τον Βασίλη Παπακνωσταντίνου τον ακούνε γενιές και γενιές, πράγμα που φάνηκε από το κοινό, το οποίο αποτελούνταν από παιδιά, μέχρι και τον κύριο Ακαπέλα (σπόντα). Το φαν κλαμπ του πάντα πιστό, στην πρώτη γραμμή, περιμένοντας να ακούσουν μαζί με το υπόλοιπο κοινό, το "Πόρτο Ρίκο", το "Μπολερό", τα "Έφηβα γεράκια", το "Οι ψυχές και οι αγάπες" και αμέτρητα άλλα. Ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, επέλεξε με τη μπάντα του να ερμηνεύσουν και κομμάτια του μοναδικού Μάνου Ελευθερίου, όπως "Ο 'Αμλετ της Σελήνης", που τραγούδησε η Μαίρη Μπρόζη.

Το μυστικό του πώς να κάνεις μια συναυλία ξεχωριστή, δεν υπάρχει. Αν είσαι βέβαια ο Βασίλης, έχει όλες τις πιθανότητες με το μέρος σου. Τόσα χρόνια, τόσα τραγούδια, κι όμως κάθε φορά η ερμηνεία είναι μοναδική, δεν υπάρχει όμοιά της. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που αξίζει να βρεθείς σε μια παράστασή του. Το ένα κομμάτι καλύτερο από το άλλο, η μπάντα φοβερή χωρίς να κολλάει πουθενά, η Μαίρη Μπρόζη να δίνει το στίγμα της έντονα και παράλληλα χωρίς υπερβολές, και ένας Βασίλης για όλους.

Όπου τον βρείτε, δείτε τον. Θα τον απολαύσετε και θα μας θυμηθείτε. Εμείς δεν ξεχνάμε βραδιές σαν αυτή, και για του λόγου το αληθές σας κοινοποιούμε ένα βίντεο με τα όσα ζήσαμε.